Galego
Español
English
OUFF e CineclubePF presentan: Four Lions, de Christopher Morris
1202_banner_febreiroweb.jpg

fourlionsFOUR LIONS | Dir. CHRISTOPHER MORRIS

FICHA TÉCNICA
Four Lions
. Reino Unido, 2010. Cor, 94 min. Xénero: Comedia | Dirección: Chris Morris | Guión: Chris Morris, Jesse Armstrong, Sam Bain | Produción: Mark Herbert, Derrin Schlesinger (Wild Bunch Films) | Fotografía: Lol Crawley | Montaxe: Billy Sneddon | Intérpretes:  Kayvan Novak (Waj), Nigel Lindsay (Barry), Riz Ahmed (Omar), Adeel Akhtar (Faisal), Preeya Kalidas (Sofía), Arsher Ali (Hassan) | Distribuidora: Alta Classics | Versión orixinal con subtítulos en castelán.

PREMIOS

Premios BAFTA 2010: Mellor Debut

SINOPSE
Omar, un musulmán radical de nacionalidade inglesa, creou unha célula terrorista da que forman parte o seu irmán Waj, un raparigo moi simple, Barry, un extremista que odia aos brancos, e Fessal, un aprensivo fabricante de bombas. Cando Omar regresa a Gran Bretaña dende un campo de adestramento paquistaní, trae consigo un plan: un ataque suicida con bomba contra un obxectivo occidental insólito.

NOTAS DO DIRECTOR
Estoupa unha bomba. Choramos desconsoladamente. Logo tratamos de acougar. Pechamos a porta ao noso temor. Imos de compras. Así que agora o noso temor actúa na escuridade. Infesta a estrutura. Cambiamos as leis. Restrinximos as  liberdades. Arremetemos contra os estranxeiros. Xenial.
Naturalmente, estamos a desexar rirnos dos nosos temores, pero non sabemos como. Onde está a broma no terrorismo? En realidade, como amosa Four Lions, está ante nós, mirándonos directamente á cara.
Nos campos de adestramento  yihadistas os mozos  discuten sobre  dispararse mutuamente aos pés, de cazar serpes e de ser expulsados por fumar.
Ao burlarse de Mohamed Atta por mexar demasiado alto, el culpou aos xudeus por facer as portas dos baños demasiado finas. Un dos cerebros terroristas, Khalid Sheikh Mohamed, dedicaba dúas horas a buscar roupa que non o fixese parecer gordo ante a cámara.
En tres anos de investigación, falei con expertos en terrorismo, imáns, policía, servizos secretos e centos de musulmáns. Mesmo os que se adestraron e loitaron na yihad falan do disparatado que é todo.
Hai uns anos no Iemen, cinco yihadistas planearon chocar contra un buque de guerra estadounidense cunha lancha chea de bombas. A altas horas da noite deslizaron a lancha na auga. Enchérona de explosivos. Subiron. Afundiuse.
As células terroristas teñen a mesma dinámica de grupo que as festas de solteiros e os equipos de futbito. Hai conflito, amizade, malentendidos e rivalidade. O terrorismo ten que ver coa ideoloxía, pero tamén cos imbéciles.


ENTREVISTA AO DIRECTOR - Christopher Morris
Pregunta - Que intenta transmitir facendo comedia sobre o terrorismo?
Resposta - Houbo un tío en Indonesia que ía poñer unhas bombas en bicicleta; tentou esquivar unha fochanca, estampouse contra un farol e estoupou. Esta xente capaz de esvarar cunha pel de banana non pode ser 100% malvada. Se cadra ríndonos deles podemos chegar a comprendelos.
P- Cal é a reacción do público?
R - Basicamente, a xente ri. O público colle os chistes. Síntome algo idiota por ter pensado que a xente viría con cautela ou con reservas. Mesmo en Nova York, onde se cadra podían reaccionar de xeito máis sensible,  riron como en Inglaterra.
P - Como se documentou sobre o tema para escribir o guión?
R - Para facer bromas sobre un tema hai que coñecelo, e é incrible o pouco que sabemos sobre o Islam, as diferentes culturas que o integrane as posturas máis radicais.
Pasei moito tempo con mozos desta cultura e fíxenme unha boa idea do que era ser un musulmán paquistaní en Inglaterra en 2009; esa é a base do filme. Ás veces parábame a pensar “que fago dando voltas en coche un sábado noite berrándolles ás mozas?”, pero ese era o seu ritual de cortexo; había que velo. Tamén aprendín moito lendo as transcricións dos xuízos a terroristas. Esas  transcricións conteñen anacos de diálogo moi útiles para entender como se falan eses rapaces. Non son as conversas que un agardaría duns xenios do mal.
P - No fondo, a estrutura do filme é  tradicional: un listo rodeado de idiotas meténdose en leas...
R - Aínda que hai varios chistes sobre a relixión, esta é unha película sobre personaxes: o espelido, o estúpido, o arrogante... Grazas á comedia, un pode chegar a identificarse con persoas coas que na vida normal non podería conectar.
P - Pero non todo son risas. Hai momento duros, como a morte dun personaxe. Custoulle dar co ton do filme?
R - Unha vez escollido o tema, había que ser consecuentes con el, polo que a historia non podía ser todo o rato unha sitcom. Como M*A*S*H, unha comedia que non evitaba os horrores da guerra. Pensamos que mentres que o que contásemos fose verídico e congruente, podiamos ser tan escuros como quixésemos.
P - Que lles diría aos que pensan que hai certas cousas que non se poden tomar a broma?
R - Diríalles que non viñesen ver esta película. Pódese facer comedia sobre calquera tema, sempre que se teña unha certa perspectiva.

 

 
Privacy Policy  |  Terms of Use  |  Ourense International Film Festival